قالب پرشین بلاگ


به وبلاگم خوش اومدی نظر یادت نره
سیامک
آخرين مطالب

 

 






 

 
 



[ شنبه سی ام آبان 1388 ] [ 15:57 ] [ ×× سیامک ×× ]

 
 
 

ره میخانه و مسجد کدام است

                                                     که هر دو بر من مسکین حرام است


نه در مسجد گذارندم که رند است

                                                       نه در میخانه کین خمار خام است


میان مسجد ومیخانه راهی است

                                                       بجویید ای عزیزان کین کدام است


به میخانه امامی مست خفته است

                                                       نمیدانم که آن را بت چه نام است


مرا کعبه خرابات است امروز

                                                       حریفم قاضی و ساقی امام است


برو عطار کو خود می شناسد

                                                    که سرور کیست سرگردان کدام است

 

 

 

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::


ره میخانه و مسجد کدام است

                                                     که هر دو بر من مسکین حرام است


نه در مسجد گذارندم که رند است

                                                       نه در میخانه کین خمار خام است


میان مسجد ومیخانه راهی است

                                                       بجویید ای عزیزان کین کدام است


به میخانه امامی مست خفته است

                                                       نمیدانم که آن را بت چه نام است


مرا کعبه خرابات است امروز

                                                       حریفم قاضی و ساقی امام است


برو عطار کو خود می شناسد

                                                    که سرور کیست سرگردان کدام است

 

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

خدا با همه بزرگیش بخشنده ست اما ما بنده هاش . . .
 

 

اشک ها گرم و مزاحم بگذارید یوسفم را ببینم !                                                                           

لحظه خداحافظی مرا به سینه فشردی . نمی دانستم دوباره تو را کی خواهم دید ؟ به امید دوباره دیدنت از تو جدا شدم . امروز به من گفتی " دلبسته کسی هستی که شاید سالی یک بار هم او را نبینی " . تا به حال به این درد فکر نکرده بودم " شاید سالی یک بار " . امروز با خودم خلوت کردم . به تو و من       اندیشیدم و به این جمله کلیشه ای رسیدم " دوستی یک حادثه است و جدایی یک قانون " . روزی باید تابع این قانون تلخ شوم مرا گریزی از آن نیست اما . . .  .                                                               

امشب قلم با من قهر است . به او التماس می کنم حرف های دلم را روی سینه کاغذ بنگارد حرف هایی که فرصت نشد با تو گویم . نمی دانم چرا دلبسته تو شدم ؟ کسی هست به این علامت سوال پاسخ     دهد ؟                                                                                                                                 

امروز شکستم نه چون تو را آزردم شکستم که . . .    قلمم یارای گفتن آن نیست . شاید باید اکنون تابع قانون جدایی شوم تا دیگر روزی مثل امروز نباشد .                                                                     

" تنهایی من شبیحخون حجم تو را باور نمی کرد " شاید دلیل شکستن امروز تو و من در این است .

 

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

پریشون

 

 

تو تنهایی قلبم یه شب نقش تو افتاد

مثل اینکه خداوند تو و عشقو به من داد

تو دلتنگی دنیام باهات عشقو شناختم

با این واژه خوشبخت همه دنیامو ساختم

همش کار دلم بود دلم خواست که فدات شم

دلم خواست که تو دنیا پریشون تو باشم

دلم خواست بشم عاشق دلم خواست

چی شد مستی چشمات چی شد باده ی نوشم

دیگه بی تو یه رسوای پریشون شده خونه به دوشم

هنوز عاشق و تنهای میخونه نشینم

دیگه بی تو یه دیوونم و دیوونم و دیوونه ترینم

تو رو اندازه شبهای مستی دوست دارم

تو رو قد تموم ملک هستی دوست دارم

برایم این پریشون حالیا یعنی عبادت

تو رو جانا تو رو جانا به حق بت پرستی دوست دارم

سفر کردی و چشمام دوتا چشمه ی اشکن

باهام عهد اگه بستی دیگه عهدتو نشکن

نگام مونده به راهت هنوزم که هنوزه

آخه دوست داره این دل که بسوزه که بسوزه که بسوزه

 

 

 

[ شنبه سی ام آبان 1388 ] [ 15:54 ] [ ×× سیامک ×× ]
 
 
 

امشب چقدر لک زده قلبم برای ماه

شاید برای خنده ئ بی درد قاه قاه

گاهی شبیه عقربه ها گیج می شوم

حتٌی شبیه سایه ئ مردی که توی چاه

هی فکر می کند که کجای زمانه است

هی راه می رود به کجا؟شاید اشتباه ــ

از کوچه های شرجی لندن شروع شد

تنها کزت نبود که می مرد بی گناه

آقا تو رو به فاطمه کبریت می خری؟

چندین هزار بچٌه گدا توی چار راه ــ

زل می زنند به من و تو،ما که عابریم

و می کنند بدرقه ئ راهمان نگاه

"قدری بخند"تا دل این بچٌه نشکند

هی می کشند پشت سرت آه،آه،آه

این بچه ها که آخر شب وول می خورند

در دخمه های تنگ؟نه!تاریک؟نه!!!تباه

یا هر 3،بخت بد که مدارا نمی کند

اینها که سالهاست ندارند سرپناه

مردونه،بچٌه گونه،زنونه،

آتیش زدم به مال خودم/من که گاه گاه ــ

از این همه حماقت خود آب می شوم

ما مرد نیستیم که در این شب سیاه

خرما به دوش پیش یتیمان نمی رویم

این کوچه قرنهاست ندیدست تکیه گاه

 

 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

بر لب جویی و در کنار کسی که دوستش

 

 

داشتم نشسته بودم.کف دستش را در جوی

 

 

فرو برد و آن را بیرون آورده و به من

 

 

نشان داد و گفت:آبی که کف دستم جای گرفته

 

 

میبینی؟این نشانه عشق من است!

 

 

و به راستی چنین بود...مادامیکه

 

 

دستانمان را با دقت باز نگه داریم

 

 

آب در کف دستها باقی میماند.اما

 

 

اگر انگشتانمان را سفت و سخت به هم

 

 

بچسبانیم و و سعی کنیم که آبها را به

 

 

اجبار در دستهایمان نگه داریم یک قطره

 

 

آب هم در کف دستهایمان باقی نمی ماند.

 

 

اینست بزرگترین اشتباهی که مردم در هنگام

 

 

عاشق شدن مرتکب میشوند...آنها میخواهند

 

 

عشق را به اجبار حفظ کنند...به او امر کنند

 

 

از او انتظار دارند...او را محدود میکنن...

 

 

بدینگونه است که عشقشان همچون همان آبها با

 

 

کوچکترین تکانی از بین میرود و نابود میشود...

 

 

عشق باید آزاد باشد ...شما نمیتوانید طبیعت عشق

 

 

را تغییر دهید... اگر کسی را دوست دارید اجازه

 

 

بدهید آزاد باشد...او را زندانی افکار و عقاید

 

 

خود نکنید... بدهید اما انتظار گرفتن نداشته

 

 

باشید....متقاعد کنید اما امر نکنید...

 

 

حفظ کنید اما اسیر نکنید...

 

 

خواهش کنید اما دستور ندهید...

 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 
 

 

 

به باز آمدنت چنان دلخوشم كه طفلي به صبح عيد پرستويي

 

 به ظهر بهار و من به ديدن تو چنان در آينه ات مشغولم كه

 

 جهان از كنارم ميگذرد بي آنكه سر برگردانم در فصلهاي خونين

 

هم مي توان عاشق بود به قمريان عاشق حسد مي ورزم دانه بر

 

ميچينند و به ستاره و باران كه بر نيمرخ مهتابي ات بوسه ميزنند و

 

 به گلي كه با اشاره تو ميشكفد. در فصلهاي خونين هم مي توان عاشق

 

بود. مگر از راه دررسي مگر از شكوفه سر برزني مگر از آفتاب به

 

درآيي و گرنه روز تابوتي است بر شانه هاي ابر كه مارا به افقهاي

 

نا پيدا مي سپارد و عشق آهوي محتضري است كه سر بر شانه هاي

 

باران مي گذارد بيا! با اندامي از آتش بيا !و جلوه اي از آذرخش

 

هيهات من كجا باز بينمت اي ستاره روشن كه بي تو تا شبگير پير

 

 مي شوم چندان كه بازآيي ستاره ها همه عاشق ميشوند و جواني

 

در باران از راه ميرسد

 
 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 
 

 
 

یه نفر خوابش میاد و واسه ی خواب جا نداره 

 

 یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره 

 

یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره 

 

می خواد امتحان کنه که تا داره یا نداره

 

یه نفر از بس بزرگه خونشون گم می شه توش

 

 

اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره 
 

 

بابا می خواد واسه دخترش عروسک بخره

 

انتخابم می کنه ، پولشو اما نداره

 

یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه

 

اون یکی مداد برای آب و بابا نداره

 

یکی ویلای کنار دریاشون قصره ولی

 

اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره

 

یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد

 

مامانش میگه اینا گرونه اینجا نداره

 

یه نفر تولدش مهمونیه ،‌همه میان

 

یکی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره

 

یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش

 

یکی داره می میره ، خرج مداوا نداره

 

یکی انشاشو می ده توی خونه صحیح کنن

 

یکی از بر شده درد و ، دیگه انشا نداره

 

یه نفر می ارزه امضاش به هزار تا عالمی

 

یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره

 

تو کلاس صحبت چیزی می شه که همه دارن

 

یکی می پرسه آخه چرا مال ما نداره

 

یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا

 

یکی انقد دیده که میل تماشا نداره

 

یکی از واحدای بالای برجشون می گه

 

یکی اما خونشون اتاق بالا نداره

 

یکی جای خاله بازی کلاس شنا می ره

 

یکی چیزی واسه نقاشی ابرا نداره

 

یکی پول نداره تا دو روز به شهرشون بره

 

یکی طاقت واسه ی صدور ویزا نداره

 

یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه

 

یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره

 

یکی از بس شومینه گرمه می افته از نفس

 

یکی هم برای گرمای دساش ها نداره

 

دخترک می گه خدا چرا ما .... مادرش می گه

 

عوضش دخترکم ، او خونه لیلا نداره

 

یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه

 

هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره

 

یکی آزمایش نوشتن واسش ،‌اما نمی ره

 

می گه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره

 

بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل و

 

مگه درس و مشق و شور و شوق و رؤیا نداره

 

یه نفر تمام روزا و شباش طولانیه

 

پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره

 

یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم

 

دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره

 

ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره ؟

 

بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره

 

یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره

 

همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما

 

این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره

 

خدا به هر کسی هر چیزی دلش می خواد بده

 

همه چی دست اونه ،‌ربطی به شعرا نداره

 

آدما از یه جا اومدن ، همه می رن یه جا

 

اون جا فرقی میون فقیر و دارا نداره

 

کاش یه روزی بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت

 

با نمی شه ، با نمی خوام ،‌با نشد ، با نداره

 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 
 

ديگر از فاصله ها فاصله دارم با تو

دلخوشم ، تازه ز غمها گله دارم با تو

با تو از قافله ي درد ، دلم غافل نيست

دل به تاراج همين قافله دارم با تو

جنگ سردي است ميان من و دل ، مهرت کو

چشم بر سر شدن غائله دارم با تو

شرح تکراري غم ، گوش دلم را آزرد

شرح اين عشق تو گو ، حوصله دارم با تو

قصه ي عشق مرا صفحه ي دل حک دارد

عشق نو خواندن اين باطله دارم با تو

لرزه اي تازه بيفکن به دلم با چشمت

دل به آبادي اين زلزله دارم با تو

جشن ديدار تو هر ثانيه اش خود عمري است

عمر من ! تا به ابد هلهله دارم با تو

 
 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 


مث اون موج صبوری که وفاداره به دریا


تو مهمی مثل حقیقت مهربونی مث رویا


چه قدر تازه و پاکی مث یاسای تو باغچه


مث اون دیوان حافظ که نشسته لب طاقچه


تو مث اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر

مث اون حرفی که ناگفته می مونه دم آخر

تو مث بارون عشقی روی تنهایی شاعر

تو همون آبی که رسمه بریزن پشت مسافر

مث برق دو تا چشمی توی یک قاب شکسته

مث پرواز واسه قلبی که یکی بالاشو بسته

مث اون مهمون خوبی که میآد آخر هفته

مث اون حرفی که از یاد دل و پنجره رفته

مث پاییزی ولیکن پری از گل های پونه

مث اون قولی که دادی گفتی یادش نمی مونه

تو مث چشمه آبی واسه تشنه تو بیابون

تو مث یه آشنا تو غربت واسه یه عاشق مجنون

تو مث یه سرپناهی واسه عابر غریبه

مث چشمای قشنگی که تو حسرت یه سیبه

چشمه ی چشمای نازت مث اشک من زلاله

مث زندگی رو ابرا بودنت با من محاله

یک روزی بیا تو خوابم بشو شکل یک ستاره

توی خواب دختری که هیچ کس و جز تو نداره

تو یه عمر می درخشی تو یه قاب عکس خالی

اما من چشمام رو دوختم به گلای سرخ قالی

تو مث بادبادک من که یه روز رفت پیش ابرا

بی خبر رفتی و خواستی بمونم تنهای تنها

تو مث دفتر مشقم پر خطای عجیبی

مث شاگردای اول کمی مغرور و نجیبی

دل تو یه آسمونه دل تنگ من زمینی

می دونم عوض نمی شی تو خودت گفتی همینی

تو مث اون کسی هستی که میره واسه همیشه

التماسش می کنی که بمون اون میگشه نمیشه

مث یه تولدی تو مث تقدیر مث قسمت

مث الماسی که هیچ کس واسه اون نذاشته قیمت

مث نذر بچه هایی مث التماس گلدون

مث ابتدای راهی مث آینه مث شمعدون

مث قصه های زیبا پری از خوابای رنگی

حیفه که پیشم نمونن چشای به این قشنگی

پر نازی مث لیلی پر شعری مث نیما

دیدن تو رنگ مهره رفتن تو رنگ یلدا

بیا مثل اون کسی شو که یه شب قصد سفر کرد

دید یارش داره میمیره موندش و صرف نظر کرد

 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 
 



زندگي ادامه داره 

 حتي وقتي تو نباشي

اگه آشنا بموني يا مثه غريبه ها شي

حتي وقتي واژه ي عشق با خيانت هم نفس شه

يا اگه تموم دنيا واسه پرامون قفس شه

زندگي ادامه داره ، به جلو قصه ي تکرار

حتي وقتي نبض ساعت بخوابه رو دست ديوار

کسي پله هاي عمرو به عقب بر نمي گرده

ولي مي تونه ببينه که گذشته ها چه کرده

نه خزون نه بهار انگاري روزگار، تو رو از دل من مي رنجوند

اين که تو هر نفس مي گذشتي ازم ، قلبمو مي لرزوند

آخرين لحظه ها ياد تو از پاهام قدرت رفتن و مي گيره


زندگي جاريه بي حضورت ولي شکل يه راه تيره

 
 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 

 
 
 
 خانه دوست کجاست؟ در فلق بود که پرسید سوار

آسمان مکثی کرد.

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شنها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت:

نرسیده به درخت

کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ سربه در میاورد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی

و تو را ترسی شفاف فرا میگیرد.

در صمیمت سیال فضا خش خشی می شنوی

کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا جوجه بردارد از لانه نور

و از او می پرسی: خانه دوست کجاست.

 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 
 

 
 
 
قصه من و تو نه با اندوه باید ماند

نه غم را باید از خود راند

بیا تا ما شریک شادی و اندوه هم باشیم...

چقدر این زندگی زیباست

که من بعد از چه طولانی زمانی

یافتم عشق و تو را باهم

تو را من دوست میدارم

شاید ما دوباره پیش هم باشیم

به آن ایمان  و این اقرار می ارزید

و با این دید محشر روز زیبایست

و با این وعده دوزخ بهترین ماواست

و تصنیف بلند عشق تو امروز

در اوج خویش میرقصید

و من تصنیف ساز عشق تو امروز

تو را در اوج تو دیدم

و پرسیدم که:شادی چیست غیر از این

که تصنیف بلند عشق را در اوج خود بینی؟

و از اعماق قلبم شادمان بودم

و قانون بزرگ زندگی را خوب فهمیدم :

نه با اندوه باید ماند

نه غم را باید از خود راند

 
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
 
 

 
 

هميشه آبی ٬ هميشه آرام ٬ ميان موجی از دلواپسی‌‌‌ها٬

هميشه غمين  به که آويزم ميان اين همه دلتنگی؟

 ميان اين خزان نو رسيده بهار؟ به که برم شکايت

اين خاک سرد ؟ شکايت غريبانه اين سفر بی ‌کلام؟

  سفرت مثل خواب است هنوز ٬مثل بی باوری يک

حقيقت گنگ مثل ستاره ای که نمی بينمش و

می دانم حتما جايی هست ميان ابرهای ناخوانده

 آسمان مثل ستاره ای که نمی بينمش و شک

می کنم به توانايی چشمانم ٬ نه به حضور پر

بخشايش آن  سفرت مثل هر بار نيست غريب است

 آتش می زند دلم را بند می آورد نفسم را دريا مي کند

 چشمانم را و هنوز چند روز نگذشته از بدرقه بی آبش

٬ تنگ ميکند سينه ام را غصه ام می گيرد از اين بی اعتباری

 شرمناک ٬ در پيش خدا همان شب که گفتی : "دعا کن برای

 رفتن بی زحمت‌ام " دعا نکردم و شنيد خدا دعای نکرده‌ام را ! 

 اما در شب پر آشوب مرگ ٬ که دعا کردم برای نرفتن‌ات به زاری

٬ به فرياد ٬ به درد نشنيد خدا دعای کرده ام را!  

سفرت مثل بی باوری يک خواب است هنوز و يادت ٬

مرثيه حزن انگيز حسرت و وداعت ٬ مثل ريزش ناگهانی

 سبزترين برگ ٬ برای رد ادعای شوم فصلی که گمان

 می‌کند آغاز بهار دلکش زندگی است .  سفرت مثل

 خواب است هنوز  مثل خواب

      [ شنبه سی ام آبان 1388 ] [ 15:48 ] [ ×× سیامک ×× ]

       

      سری عکس عاشقانه _________ boy ?@ girl

       

      www.cloobmusic.com عکس های عاشقانه دختر و پسر, عکس بوسه های عاشقانه 

       

       

       

       

       

      3dgirl.blogfa.com عکس های متحرک عاشقانه دختر و پسر

      3dgirl.blogfa.com Ú˜Ó åÇí ãÊÍј ÚÇÔÞÇäå ÏÎÊÑ æ ÓÑ 

       

       

       

       

      [ یکشنبه دهم آبان 1388 ] [ 20:48 ] [ ×× سیامک ×× ]

      Image By www.lenz.ir.mihanblog.com 

      Image By www.lenz.ir.mihanblog.com 

      Image By www.lenz.ir.mihanblog.com 

      Image By www.lenz.ir.mihanblog.com

      Image By Allpic.ir

       Image By Allpic.ir

      Image By Allpic.ir

      Image By Allpic.ir

       

      [ یکشنبه دهم آبان 1388 ] [ 20:47 ] [ ×× سیامک ×× ]
       
       
       
      براي‌ شناخت حضرت مهدي‌ (عليه السلام) و ويژگي‌هاي شخصي و كيفيت غيبت و ظهور او هيچ وسيله‌اي بهتر از آيات شريفه قرآن كريم و روايات معصومين (عليهم السلام)نيست. با اينكه در اين زمينه و با اتكاي به همين آيات و روايات، بيش از هزار كتاب و رساله نوشته شده است بازهم به طور يقين ميتوان گفت كه در تمامي‌ آنها، جز بخش كوچكي‌ از معارف مربوط به اين آخرين ذخيره الهي‌، تبيين نشده است. زيرا ابعاد وجودي‌ او را ـ همچنان كه در باره اميرالمؤمنين (عليه السلام)فرموده‌اند ـ كسي‌ جز خدا و پيامبر(صلي‌ الله عليه وآله وسلم)به تمام و كمال نشناسد. و كلام خدا و پيامبر و اهلبيت را هركسي‌ به درستي‌ فهم نتواند كرد.

      علاوه بر اين، خاصيت دوران غيبت است كه نمي‌توان مطمئن بود كه همه فرمايشات آنان به ما رسيده باشد.

      با اين همه، آنچه در پي‌ مي‌آيد تنها مروري‌ بر پاره اي‌ عناوين و ذكر نمونه‌هايي‌ در هر باب است. بسان بر گرفتن قطره‌هايي‌ از دريايي‌ بي‌كرانه، كه گفته‌اند:

      آب دريا را اگر نتوان كشيد***هم به قدر تشنگي‌ بايد چشيد

      وظيفه شيعيان در دوران غيبت

      شدّت فتنه ها و كثرت ابتلائات و فزوني‌ مشاكل و انحرافات در دوره غيبت حضرت مهدي‌(عليه السلام)، اقتضا مي‌كند كه ايمان آوردگان و پيروان ولايت همواره بر حذر بوده، و نسبت به عقيده و عمل خويش مراقبت بيشتري‌ داشته باشند. در اين باب، نكاتي‌ چند از كلام معصومين سلام اللّه‌عليهم، دقت و تعمّق بيشتري‌ مي‌طلبد:

      الف) تمسك به ريسمان ولايت:

      امام صادق (عليه السلام) فرمود:

      «يأتي‌ علي‌ النّاس زمان يغيب عنهم امامهم»، زماني‌ بر مردم فرا رسد كه پيشوايشان غايب گردد.

      زراره پرسيد: در آن زمان مردم چه كنند؟ فرمود:

      «يتمسّكون بالأمر الذي‌ هم عليه حتّي‌ يتبيّن لهم»، به همان امر ولايتي‌ كه دارند چنگ زنند، تا بر ايشان تبيين شود.

      و در كلامي‌ ديگر فرمود: «طوبي‌ لشيعتنا المتمسكين بحبلنا في‌ غيبة قائمنا».

      خوشا به حال شيعيان ما ! آنان كه در زمان غيبت قائم ما به ريسمان ولايت ما تمسك مي‌جويند.

      راستي‌ در آن زمان كه امام و پيشواي‌ مردم، در دسترس آنان نباشد و دامهاي‌ شيطان براي‌ جدا كردن آنان از ولايت اهلبيت (عليهم السلام) كه همان صراط مستقيم خداست، در همه جا پراكنده شده باشد، چه وسيله‌اي‌ مطمئن‌تر از «حبل ولايت» مي‌توان يافت كه بتواند از «افتادن به چاه ضلالت» و «گرفتار شدن به دام انحراف» جلوگيري‌ كند؟!

      ب) تمسك به تقوي‌:

      امام صادق (عليه السلام) فرمود: «إن لصاحب هذا الامر غيبةً فليتّق اللّه عبدٌ و ليتمسّك بدينه».

      «به يقين صاحب اين امر را غيبتي‌ هست، پس هر بنده‌اي‌ بايد به تقواي‌ الهي‌ روي‌ آورد و به دينش چنگ زند.»

      همين تقواست كه روشن بيني‌ و رزق بي‌حساب و گشايش الهي‌ را نصيب انسان مي‌سازد، و همين تقواست كه در لحظه‌هاي‌ خوف و خطر دل را آرامش مي‌دهد، و همين تقواست كه در دوران فتنه خيز غيبت، مايه رستگاري‌ انسانهاست.

      ج) طلب معرفت:

      زراره گويد: به امام صادق(عليه السلام) عرض كردم اگر زمان غيبت فرزندت مهدي‌ (عليه السلام) را درك كردم چه كنم؟

      فرمود: اين دعا را بخوان; «اللّهم عرّفني‌ نفسك، فانّك إن لم تعرّفني‌ نفسك لم اعرف رسولك، اللّهم عرّفني‌ رسولك فانّك إن لم تعرّفني‌ رسولك لم اعرف حجّتك اللّهم عرّفني‌ حجّتك فانّك إن لم تعرّفني‌ حجّتك ضللت عن ديني‌«.

      «خدايا خودت را به من بشناسان كه اگر تو خودت را به من نشناساني‌، پيامبرت را نتوانم شناخت. خدايا پيامبرت را به من بشناسان كه اگر تو پيامبرت را به من نشناساني‌، حجّتت را نتوانم شناخت. خدايا حجت خود را به من بشناسان كه اگر تو حجّتت را به من نشناساني‌ از دينم گمراه خواهم شد.»

      1 ـ معرفتها را از خدا بايد طلبيد.

      2 ـ شناخت پيامبر(صلي‌ الله عليه وآله وسلم) تابع شناخت خدا، و شناخت حجّت متفرّع برشناخت پيامبر(صلي‌ الله عليه وآله وسلم) است.

      3 ـ اگرچه بدون شناخت خدا و پيامبر(صلي‌ الله عليه وآله وسلم)، شناخت حجّت ممكن نيست، امّا گمراهي‌ از دين در اثر عدم شناخت حجّت لازم مي‌آيد.

      به عبارت ديگر، عدم گمراهي‌ از دين، بدون شناخت حجّت، تضمين نمي‌شود.

      وبديهي‌ است كه هردعايي‌، تنها پشتوانه حركت به حساب مي‌آيد، اصل دعاء ابراز نياز دروني‌ و طلب تأييد الهي‌، در حركت بيروني‌ است.

      نياز به معرفت كه احساس شد و حركت براي‌ كسب معارف كه توسط بنده آغاز گرديد اگر دل با خدا باشد و گام در راه او قرار گيرد وصول به معرفت تضمين شده است.

      «قل ما يعبؤ بكم ربّي‌ لولا دعاؤكم».

      «بگو اگر دعاي‌ شما نباشد، پروردگار من به شما عنايتي‌ نكند.»

      د) تقيّه به عنوان سلاح مقاومت:

      امام رضا (عليه السلام) فرمود: «لا دين لمن لاورع له، و لا ايمان لمن لاتقيّة له إن اكرمكم عند اللّه أعملكم بالتّقيّة فقيل له: يابن رسول اللّه إلي‌ متي‌؟ قال: إلي‌ يوم الوقت المعلوم، و هو يوم خروج قائمنا اهل البيت.»

      «كسي‌ كه از گناه نپرهيزد، دين ندارد و كسي‌ كه تقيّه نداشته باشد، ايمان ندارد همانا گرامي‌ترين شما نزد خدا، كسي‌ است كه به تقيّه بيشتر و بهتر عمل كند.»

      گفته شد: اي‌ فرزند رسول خدا تا كي‌؟

      فرمود: تا روز «وقت معلوم» كه همان روز ظهور و زمان قيام قائم ما اهلبيت است.

      «تقيّه» هرگز به معناي‌ «دم فروبستن» و «بي‌تفاوت ماندن» و بنا به «مصلحت اصطلاحي‌» رفتار كردن و «نان به نرخ روز خوردن» نيست.

      «تقيّه» هرگز به معناي‌ «دست كشيدن از آرمانها» و همراه شدن با هركس و ناكس نيست. تقيّه‌اي‌ كه از وظايف شيعيان در دوران غيبت حضرت مهدي‌(عليه السلام) شمرده شده و ارزشي‌ هم سنگ با «تقوي‌» دارد وعدم رعايتش مساوي‌ «با بي‌ايماني‌» شمرده شده، نوعي‌ سلاح مقاومت است.

      امام صادق (عليه السلام) در تفسير آيات (95 تا 97) سوره كهف كه در باره بناي‌ سدّ، توسط ذوالقرنين است و طي‌ آنان از سدّي‌ بلند كه دشمنان نتوانند بر فرازش روند و از شكافتنش ناتوان باشند حكايت شده است مي‌فرمايد:

      «اذا عَمِلتَ بالتقيّة لم يقدروا لك علي‌ حيلة و هو الحصن الحصين وصار بينك و بين اعداء اللّه سداً لايستطيعون له نقباً».

      هنگامي‌ كه به تقيّه عمل كني‌ چاره‌اي‌ عليه تو نمي‌يابند ونمي‌توانند با تو نيرنگ بازند، و آن به مانند دژي‌ استوار و محكم است و بين تو و دشمنان خدا سدّي‌ نفوذ ناپذير ايجاد مي‌كند.»

      پس تقيه، چاره‌اي‌ براي‌ در امان ماندن از دشمن مقتدر و فرصتي‌ براي‌ قدرت يافتن خويش است تا نيروها بيهوده هدر نروند و در موقع مناسب توان ضربه زدن به دشمن را داشته باشند.

      هـ) انتظار آگاهانه:

      امام صادق (عليه السلام) فرمود: «اقرب، ما يكون العباد من اللّه جلّ ذكره و أرضي‌ ما يكون عنهم اذا افتقدوا حجّة اللّه جلّ و عزّ و لم يظهر لهم و لم يعلموا مكانه و هم في‌ ذلك يعلمون أنّه لم تَبطُل حجّة اللّه جلّ ذكره و لاميثاقه، فعندها فتوقّعوا الفرج صباحاً و مساءً...»

      «زماني‌ كه بندگان به خداي‌ بزرگ نزديك ترند و خدا از ايشان بيشتر راضي‌ است، زماني‌ است كه حجت خداي‌ تعالي‌ از ميان آنان ناپديد گردد و ظاهر نشود و آنان جايش را هم ندانند. با اين همه بدانند كه حجت و ميثاق خدا از بين نرفته و باطل نشده است. در آن حال، در هر صبح و شام، چشم انتظار فرج باشيد».

      فضيلت بندگان خدا در اين زمان و رضايت بيشتر خداوند از آنان، بدين جهت است كه آنان بي‌آنكه امام خويش را ببينند و معجزاتش را مشاهده كنند و در حيرتها به در خانه‌اش پناهنده شوند، تنها با اعتماد به خدا و پايبندي‌ به تقوي‌ و دوستي‌ اهلبيت، ميثاق الهي‌ را نگاهباني‌ كرده ومرزهاي‌ عقيده را پاس مي‌دارند.

      امام صادق (عليه السلام) فرمود: «يا ابا بصير! طوبي‌ لشيعة قائمنا المنتظرين لظهوره في‌ غيبته و المطيعين له في‌ ظهوره، اولئك اولياء اللّه الذين لاخوف عليهم و لاهم يحزنون.»

      «اي‌ ابوبصير! خوشا به حال شيعيان قائم ما كه در دوران غيبت او در انتظار ظهورش به سر مي‌برند و در دوران ظهورش به اطاعت او روي‌ مي‌كنند، آنان اولياي‌ خدا هستند كه هيچ ترس و اندوهي‌ بر ايشان نيست.»

      باهم آمدن دو وصفِ «انتظار در غيبت» و «اطاعت در ظهور»، براي‌ شيعيان حضرت قائم(عليه السلام)، نشان دهنده نوعي‌ ملازمت بين اين‌دو وصف است. به اين معنا كه شيعيان منتظر در دوران غيبت چنان امام خود را شناخته و در اطاعتش مي‌كوشند كه اگر دوران ظهور تحقق مي‌يافت، در زمره مطيعين حقيقي‌ او بودند.

      ي) حزن و اندوه بر مصائب غيبت و دعا براي‌ ظهور :

      سدير صيرفي‌ گويد: با برخي‌ از اصحاب بر امام صادق (عليه السلام) وارد شديم، او را نشسته بر خاك ديديم، در حالي‌ كه عبايي‌ خشن با آستين كوتاه پوشيده و با قلبي‌ سوخته، همچون مادر فرزند از دست داده، مي‌گريست، رنگ چهره‌اش تغيير كرده و اندوه از گونه‌هاي‌ مباركش پيدا بود و اشكهايش، لباسش را خيس كرده بود وناله مي‌كرد:

      «مولاي‌ من! غيبت تو، خواب را از چشمانم ربوده و زمين را بر من تنگ نموده و آسايش دلم را از من گرفته است!

      مولاي‌ من! غيبت تو، بلا و مصيبت مرا به فاجعه‌هاي‌ ابدي‌ پيوند داده، و از دست دادن ياران، يكي‌ پس از ديگري‌، اجتماع و شماره ما را از بين برده، هنوز سوزش اشكي‌ كه از چشمم مي‌ريزد و ناله‌اي‌ كه از دلم بر مي‌خيزد با ياد بلاها و سختي‌هاي‌ ـ دوران غيبت تو ـ پايان نيافته كه درد و رنج شديدتر و دردناكتري‌ در برابر ديدگانم شكل مي‌گيرد!»

      سدير گويد: شگفت زده پرسيديم اين ماتم وگريه براي‌ چيست؟!

      امام صادق(عليه السلام) آهي‌ عميق و سوزناك كشيد و فرمود:

      اي‌ واي‌! صبح امروز، در كتاب جفر نظر مي‌كردم و در باره ولادت و غيبت طولاني‌ و طول عمر قائم ما و بلاهاي‌ مؤمنين در آن زمان و ايجاد شك و ترديد در اثر طول غيبت و ارتداد اكثريت مردم از دين و خروج آنان از تعهد به اسلام، تأمل و دقتي‌ داشتم، در اثر آن، رقّت مرا فرا گرفت و حزن و اندوه بر من چيره شد.»

      وقتي‌ حال امام صادق(عليه السلام) ـ كه حدود يكصد سال قبل از آغاز دوره غيبت مي‌زيسته است ـ چنين باشد، بايد ديد حال سرگشتگان دوران غيبت و دورماندگان از چشمه زلال ولايت چگونه بايد باشد، بيهوده نيست كه در هر مناسبتي‌ شادي‌ آفرين يا غمبار، سفارش به قرائت دعاي‌ ندبه شده‌ايم كه حديث اشك و سوز دل منتظران حضرت مهدي‌(عليه السلام) است.

      وبي‌ مورد نيست كه اين چنين بر دعاي‌ براي‌ فرج در زمان غيبت، تأكيد شده است.

      امام زمان(عليه السلام) مي‌فرمايد: «اكثرو الدعاء بتعجيل الفرج».

      «براي‌ نزديك شدن ظهور و فرج، بسيار دعا كنيد.»

       

       

      [ یکشنبه دهم آبان 1388 ] [ 20:37 ] [ ×× سیامک ×× ]

       

       
       
      قفسی باید ساخت

      هر چه در دنیا گنجشک و قنار هست

      با کبوتر ها

      و پرستوها

      همه را باید یکجا به قفس انداخت!

      روزگاری است که پرواز کبوترها

      در فضا ممنوع است !

      که چرا؟

      به حریم حرم جت ها خصمانه تجاوز شده است !

      روزگاری است که خوبی خفته است

      و بدی بیدار است

      و هیاهوی قناری ها

      خواب جت ها را آشفته است !

      غزل حافظ می خواندم

      " مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو "

      تا به آنجا که وصیت می کرد :

      " گر روی پاک و مجرد چو مسیحا به فلک

      از فروغ تو به خورشید رسد صد پرتو "

      دلم از نام مسیحا لرزید

      در پس پرده اشک

      من مسیحا را بالای صلیبش دیدم

      - با سر خم شده بر سینه - که باز

      به نکوکاری ٬ پاکی ٬ خوبی

      عشق می ورزید.

      و پسرهایش را

      که چسان "پاک و مجرد"! به فلک تاخته اند

      و چه آتش ها هر گوشه بپا ساخته اند

      و برادرها را خانه برانداخته اند!

      دود در مزرعه سبز فلک جاری است.

      تیغه نقره داس مه نو زنگاری است.

      و آنچه هنگام درو حاصل ماست

      لعنت و نفرت و بیزاری است.

      روزگاری است که خوبی خفته است

      و بدی بیدار است

      و هیاهوی قناری ها

      خواب جت ها را آشفته است !

      غزل حافظ را می بندم.

      از پس پرده اشک

      خیره در مزرعه خشک فلک می نگرم

                                                       می بینم :

      در دل شعله و دود

      می شود " خوشه پروین " خاموش !

      پیش خود می گویم :

      عهد خود رایی و خودکامی است

      عصر خون آشامی است

      که درخشنده تر از خوشه پروین سپهر

      خوشه اشک یتیمان ویتنامی است !

      از کتاب پرواز با خورشید فریدون مشیری

       

      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       

       

      کودکی به مادرش گفت: من واسه تولدم دوچرخه می خوام.


      بابی پسر خیلی شری بود. همیشه اذیت می کرد. مامانش بهش گفت آیا حقته که این دوچرخه رو برات بگیریم واسه تولدت؟


      بابی گفت، آره. مامانش بهش گفت، برو تو اتاق خودت و یه نامه برای خدا بنویس و ازش بخواه به خاطر کارای خوبی که انجام دادی بهت یه دوچرخه بده!

      نامه شماره یک
      سلام خدای عزیز
      اسم من بابی هست. من یک پسر خیلی خوبی بودم و حالا ازت می خوام که یه دوچرخه بهم بدی.
      دوستار تو
      بابی

       بابی کمی فکر کرد و دید که این نامه چون دروغه کارساز نیست و دوچرخه ای گیرش نمی یاد. برا همین نامه رو پاره کرد.

      نامه شماره دو
      سلام خدا
      اسم من بابیه و من همیشه سعی کردم که پسر خوبی باشم. لطفاً واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده.
      بابی

      اما بابی یه کمی فکر کرد و دید که این نامه هم جواب نمی ده واسه همین پارش کرد.

      نامه شماره سه
      سلام خدا
      اسم من بابی هست. درسته که من بچه خوبی نبودم ولی اگه واسه تولدم یه دوچرخه بهم بدی قول می دم که بچه خوبی باشم.
      بابی

       بابی کمی فکر کرد و با خودش گفت که شاید این نامه هم جواب نده. واسه همین پارش کرد. تو فکر فرو رفت. رفت به مامانش گفت که می خوام برم کلیسا. مامانش دید که کلکش کار ساز بوده، بهش گفت خوب برو ولی قبل از شام خونه باش.

      بابی رفت کلیسا. یکمی نشست وقتی دید هیچ کسی اونجا نیست، پرید و مجسمه مادر مقدس رو کش رفت(دزدید) و از کلیسا فرار کرد. بعدش مستقیم رفت تو اتاقش و نامه جدیدش رو نوشت.

      نامه شماره چهار
      سلام خدا
      مامانت پیش منه. اگه می خواییش واسه تولدم یه دوچرخه بهم بده.
      بابی

       

      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       

      تا با تو ز هستی تو هستی باقیست

      ایمن منشین که بت پرستی باقیست

      گیرم بت پندار شکستی آخر

      آن بت که ز پندار پرستی ٬ باقیست


      با عشق ٬ روان شد از عدم مرکب ما

      روشن ز شراب وصل دائم شب ما

      زان می که حرام نیست در مذهب ما

      تا صبح عدم خشک نیابی لب ما


      بی یار نماند آنکه با یار بساخت

      مفلس نشد آنکه با خریدار بساخت

      مه نور از آن گرفت کز شب نرمید

      گل بوی از آن یافت که با خار بساخت

       

      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       
       
       
       
      هر چند که دلتنگ تر از تنگ بلورم
      با کوه غمت سنگ تر از سنگ صبورم
      اندوه من انبوه تر از دامن الوند
      بشکوه تر از کوه دماوند غرورم
      یک عمر پریشانی دل بسته به مویی است
      تنها سر ِ مویی ز سر ِ موی تو دورم
      ای عشق به شوق تو گذر می کنم از خویش
      تو قاف قرار من و من عین عبورم
      بگذار به بالای بلند تو بیالایم
      کز تیره ی نیلوفرم و تشنه ی نورم

      قیصر امین پور


      خیلی دلتنگم دلتنگ همه چیز! هرکسی هر نظری داشته باشه من که می گم واقعا شعر قشنگی بود

       
       

      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       
       
       
       
      قاصدک ! هان ، چه خبر آوردی ؟
      از کجا وز که خبر آوردی ؟
       خوش خبر باشی ، اما ،‌اما
      گرد بام و در من
       بی ثمر می گردی
      انتظار خبری نیست مرا
       نه ز یاری نه ز دیار و دیاری باری
      برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
       برو آنجا که تو را منتظرند
       قاصدک
      در دل من همه کورند و کرند
       دست بردار ازین در وطن خویش غریب
       قاصد تجربه های همه تلخ
       با دلم می گوید
       که دروغی تو ، دروغ
       که فریبی تو. ، فریب
       قاصدک 1 هان ، ولی ... آخر ... ای وای
       راستی ایا رفتی با باد ؟
      با توام ، ای! کجا رفتی ؟ ای
      راستی ایا جایی خبری هست هنوز ؟
      مانده خاکستر گرمی ، جایی ؟
       در اجاقی طمع شعله نمی بندم خردک شرری هست هنوز ؟
       قاصدک
      ابرهای همه عالم شب و روز
       در دلم می گریند

      مهدی اخوان ثالث

      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       
       
       
       
       

      ماه، دريا را به خود مي خواند و،

      آب،

      با كمندي، در فضاها ناپديد؛

      دم به دم خود را به بالا مي كشيد .

      جا به جا در راه اين دلدادگان

      اختران آويخته فانوس ها .

      ***

      گفتم اين دريا و اين يك ذره راه !

      مي رساند عاقبت خود را به ماه !

      من، چه مي گويم، جدا از ماه خويش

      بين ما،

      افسوس،

      اقيانوسها

      ...

      فریدون مشیری

       

      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       
       
       
       
      دل گرچه در این بادیه بسیار شتافت

      یک موی ندانست ولی موی شکافت

      گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت

      آخر به کمال ذره ای راه نیافت


      راستش تا حالا از دل من هیچی نتافته

      ولی خیلی دلم می خواد نوری به دل منم بتابه

      شاید اون نور اولیه هنوز باقیه

      ولی این من بی عرضه هستم

       که دارم رفته رفته از روشناییش کم می کنم

      فقط امیدوارم من جز اون ادم هایی نباشم

      که خدا ازشون قطع امید می کنه و انها رو به حال خودشون رها می کنه

      خدا با من نباید این کار و بکنه ...

      هر وقت اینها رو با یکی از دوستام مطرح می کنم

      بهم می گه از لحاظ فکری و مطالعات خیلی ضعیفم

      بهم می گه اول ثابت کن که وجود داری یا ثابت کن خدا وجود داره

      می گه اینا از مسائلی هستن که تو فلسفه اثبات نشده اند

      من با اینا کاری ندارم

      اگر من هستم پس خدا هست چون من دلیلی هستم برای وجود خدا

      و وجود خدا دلیلی است برای بودن من

      فقط نمی دونم با این بودن باید چیکار کنم

      شما می دونید؟

       

      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       
       
       
       
      خرم دل آنکه از ستم آه نکرد

      کس را ز دورن خویش آگاه نکرد

      چون شمع ز سوز دل سراپا بگداخت

      وز دامن شعله دست کوتاه نکرد

       

      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

       
       
       

      در دور دست آمدن روز
      شعر بلند و روشن بیداری
      تضمینی از ترانه ی شیرین جویبار
       
      ترجیع یک درخت صنوبر
       
      با واژه های سیره و سارش
      همواره در ترنم
      با صخره های قافیه ای استوار
       
      آفاق می سراید
      شعری برای تو
       
      شعری برای من
       
      و یک هجای روشن خونرنگ
       
      گاه گاه
       
      در شعر او
       
      به شادی
      تکرار می شود
      اینک تمام شعر
       
      در ذهن آب و آبی مشرق
      صبح آمده ست و
      هستی بیدار می شود

       

       

      [ یکشنبه دهم آبان 1388 ] [ 20:36 ] [ ×× سیامک ×× ]

       

       

       

       

      ای کاش زبان نگاهم را میدانستی و میدانستی در نگاهم ناگفته های زیادی دارم

      سلام به دوستاي گل و با معرفتم.

      خوب چه خبر؟ما نيستيم خوشحال هسين؟

      من كه والا ميرم دانشگاه هر روز كلاس دارم.اقمامون هم هست بهمون خوش ميگذره.

      زودي ميام پيشتون با خبراي خوب.

      يه شعر قشنگم براتون ميزارم فعلا خدانگهدارتون................................................................

      راه دور است و پر از خار بيا برگرديم

                          سايه مان مانده به ديوار بيا برگرديم

                                   هر زمانی که تو قصد سفر از من کردی

                                                     گريه ام را تو به ياد آر بيا برگرديم

                                                              اين کبوتر که تو اينسان پر و بالش بستی

                                                                             دل من بود وفادار، بيا برگرديم

                                                                    ترسم اينجا که بسوزد پر و بال عشقم

                                                             يا شود حاصل تکرار بيا برگرديم

                                                    يک غزل نذر نمودم که برايت گويم

                                           گفتم آنرا شب ديدار بيا برگرديم

                                 باز گفتی که برايم غزل از عشق بگو

                        يک غزل ميخرم اينبار بيا برگردیم

                من که عشقم به دو چشم تو دخيلی بسته است 

         عشق من را مکن انکار بيا برگرديم

       
      :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       

       

       

      بنام خداي عاشقان

      در اوج دل نشاندمت به رهگذار زندگي

      زمانه گرخزان شود تويي  بهار زندگي

      به پاكي دلت  قسم  كه دل زتو نمي كنم

      كه تكيه گاه من تويی در اين حصارزندگي

      تبسم  نگاه تو  نشان  عشقي   آشنا

      دل زلال پاك تو چو چشمه سار زندگي

      چو مبتلا شوم به غم خوشم به يك نگاه تو

      دوچشم تو چراغ من به شام تار زندگي

      تقدیم برای عشقم

       
       
      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       
       

       
       
      ميخوام يه سري تصميم هاي خوبو جديد واسه زندگيم بريزم
      ميخوام عين يه عاشق زندگي كنم
      يه عاشق واقعي ميخوام خيلي خوب باشم ميخوام يه عشق خالصو واقعي نثار بهروزم كنم
      امروز با هم صبت كرديم
      بهروزم كارش داره عوض ميشه
      ميخواد يه مغازه باز كنه
      و من
      از
      اين كه مستقل ميشه واقعا خوشحالم
      فقط ميخوام خدا كمكمون كنه كه از اين به بعدو بهترو خوب تر از قبل ادامه بديم
      ميگم اخه چرا بايد اين قدر تو  زندگيمون سخت بگيريم
      چرا به راحتي از كنار مساله هايي كه برامو پيش مياد نميگذريم

      اگه يه لبخند بزنيمو بي خيال شيم
      زندگي شيرين تر ميگذره
      ميخوام بشم يه خانوم خوب واسه بهروزم
      ميخوام
      بيشتر از قبل دوسش دغشته باشم
      ميخوام
      همه چي شكل قشنگ تري پيدا كنه
      دوست دارم بهروزم
      برامون دعا كنيد
      بهروزم مغازشو باز كنه و بقيه مشكلاتمونم حل شه
      بازم اپ ميكنم
      دوست دارم بهروزم

       
       
      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       
       

      این قدر دلم گرفته که حد نداره

      کاش زود تر از این برزخ بیایم بیرونو همیشه به حالت عادی بر گرده

      با وجود همه عصبانیتی که نسبت بهش دارم الان بعد گذشت ۳ روز واقعا احساس تنهایی میکنمو احساس میکنم بدون اون هیچم کاش زود تر فردا بیاد

      کاش زود تر همه چی خوب شه

      من طاقت ندارم خوب

      دلیل اینکه تا الان زنده موندم لمس دستاته..

      همه عالمو ادم هر چی میخوان بگن

      برام مهم نیست که همه با ما مخالف باشن

      فقط تو و کنار تو بودن برام مهمه

      همه هر چی میخوان بگن

      من حرف دلمو گوش میکنمو اون تو رو میخواد....

      دوست دارم بهروزم

      کاش زود تر دوباره بتونم غرق شم تو شهر چشات

      دوست دارم

       
      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       

      هيچ اتفاقي بد تر اتفاقي كه ديروز واسم افتاده بود تا حالا پيش نيومده بود نميتونم همشو كامل واستون تعريف كنم
      چون روم نميشه...
      ديروز با هم قرار داشتيم
      يهو سمانه دوستم زنگ زد كه اي كاش هيچ وقت زنگ نميزد
      اي كاش..
      گفت دارم با فرهاد ميرم بيرون
      گفتم منم با بهروز امروز قرار دارم
      گفت خوب بيا با هم بريم
      منم گفتم خوب 4 تايي بيشتر كيف ميده
      به بهروز گفتم اون گفت نه
      گفت دو تايي با هم بريم
      ئلايل خودشو داشت اما به من نگفتو دلايل  واهي اورد
      بعدشم واسه اين كه من ناراحت نشم گفت بريم
      كه اي كاش هيچوقت نميرفتيم
      اخه فرهاد هميشه 30 دقيقه اين طورها دير ميكردو چندتا دليل ديگه باعث شده بود كه بهروز مايل به اين بيرون رفتن با اونا نباشه...
      اما به خاطر من قبول كرده بود..
      كه كاش...
      اون روز هرچي بارون بود از اسمون داشت ميومد پايين
      يعني طوري كه همه خيابونارو اب گرفته بود
      فرهاد گفت شما ماشين نيارين من ميارم
      و طبق معمول 30 دقيقه 35 دقيقه دير كرد..
      تو اون بارون منو سمانه و بهروز واستاده بوديم..
      هر چي ميگذشت بهروز عصباني تر ميشد و ديگه بقيشو نميتونم تعريف كنم اگه خودتو حدس بزندو برام بنويسيد منم نظر هارو ميخونم و از بين اونا هر كدوم به واقيعت زندگيه و اتفاق ديروز من شبيه تر بود براتون مينويسم الان خيلي ناراحتم  خيلي گريه كردم چشام پف كرده مانيتور رو نميبينم شرمنده
      خداحافظ
       
      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       
       

       

       
       
       

      نمیدونم چرا جمعه ها اینجوری میشم

      دلم خیلی گرفته

      خیلی خستم

      با این حال که چهار شنبه و پنجشنبه باهاش بودم

      اما..

      اما دلم بازم تنگ شده ...

      خیلی دلم میخواد الان با هم کنار ساحل قدم بزنیمو

      من حرف بزنمو تو نیگام کنی..

      مثل اون روزی تو اسکله خیلی دلم میخواد

      از دور بپرم بیام تو بغلتو  بخندم و تو

      مثل همیشه نازمو بکشی..

      خیلی دوست دارم

       

       
      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       
       

       

      دلتون برتم تنگ شده؟

      خوب دل منم تنگ شده!

      خوش میگذره؟

      من که یه روزم خیلی خوبه که میخوام از خوشحالی بمیرم و اما

      یه روزم اوتقد بد که میخوام از ناراحتی بمیرم

      هه هه هه

      ديروز واسه اولين بار بهروز وب لاگمو ديد

      خيلي حال كرد وقتي ديد همش از اون نوشتم

      حتي فكرشم نميكرد

      خوب من بازم ميام

      راستي از همه دوستام كه واسم نظر دادن ممنون

      نشد بهتون جواب بدم

      اما جبران ميكنم

      همتونو دوست دارم

       

       
      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       
       

       رفتی و نگفتی که یکی اینجا دلش تنگه


      دلت از اهن انگار دلت انگاری از سنگه

      تو که دریای من بودی شدی حالا سراب من

      بیاو مهربانی کن بیا گاهی به خواب من

      با چشمام تا دوتا چشمات چه معصومانه پل بستم

      واست چی بودم و افسوس کیم حالاو چی هستم

      گذشت اون شب برای تو برای من ولی افسوس

      شدم اوراه هندو شدی زیبا ترین طاوس

      زده اتیش به جون من حریق عشق پاک تو

      من مغرور افتادم در این بازی به خاک تو

       

      شکسته تیر من به تو نشسته تیر تو به من

      زدیم به زانو و شدی فاطح جنگ تن به تن

      نعش منو با یه طناب بکش رو خاک ادعات

      بگو اهای مردم شهر اینم قلدور شما

      مهم این حرف واپسین همینه حرف اخرم

      رو سنگ گورم بنویس مردی که گفت:دوستت دارم

      الان در حال مردنه

       
      ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
       

       

      دلم خیلی گرفته دلم تنگ شده واسه اون روزا واسه  ...

      دلم تنگ شده واسه اون 2 تا رانی که با هم میخوردیم که مزش خیلی از این بستنی های فانتزی که با هم میخوریم  بهتر بود..

      نمیدونم چرا اینجوری شده ؟

      نمیدونم اون همه عشقی که داشتم کجا رفته چرا من اینقدر عصبی شدم چرا …

      بغض گلومو گرفته…..

      مدتی هستش که احساس میکنم زیاد باهاش خوب بر خورد نمیکنم

      دلم میخواد اون همه عشقی که نسبت بهش داشتم برگرده دلم میخواد دوباره عین قبلا ها دوسش داشته باشم خیلی خیلی زیاد

      میخوام که همیشه دوتایی عاشق هم باشیم…

      خیلی ناراحتم از خودم از این دنیا از این روزگار……….

      احساس میکنم دلم خیلی براش تنگ شده میخوام گریه کنم اما……

      اخه چرا  دورو اطرافیانمون اینجوری میکنن؟

      باباش بابام مامانم..

      اه خیلی خستم دلم می خواد که با اون راحت بدون استرس تو خیابون تو بزرگراه و … قدم بزنم و فقط به فکر هم دیگه باشیمو فکر هیچ چیزیو نکنیم…

      دلم براش تنگ شده…

      دلم گرفت ای هم نفس تنم شکست تو این قفس

      خدای من چیکار کنم..

      کجا برم به کی بگم…؟؟؟!!!

      دلم تنگه گرفته غصه داره…

      کاش بتونم زود تر پیشش باشم و  دوباره عین اون قدیما عاشقش باشم… کاش کاش کاش

       

       

       

      [ یکشنبه دهم آبان 1388 ] [ 20:32 ] [ ×× سیامک ×× ]

      .: Weblog Themes By Iran Skin :.

      درباره وبلاگ

      سلام دوستان من خوبید ؟

      من سیامک و ازهمدانم



      این وبلاگ اولین وبلاگ منه که ساخته شده و میخوام که تا اونجا که میتونم پرش کنم


      و اگه جایی ..کناری ... چیزی شد و مطلبش درد نخور بود منو خبرم کنید



      ممنون همه شماها





      سیامک


      امکانات وب
      به سراغ من اگر میایید نرم و آهسته بیایید که مبادا که ترک بردارد کلبه تنهایی دلم دوشینه پی گلاب میگردیم درطرف چمن آشفته گلی میان گلها دیدم آشفته چو من گفتم که چه کردی که چنین میسوزی ای یار عزیز گفتا که دمی در این چمن خندیدم بس وای بمن """""""""""""""""""""""""""" شعر ازخودم بوده